The Yurt Farm

Na mijn "oppasfarm" ben ik op maandagochtend richting Goulburn vertrokken, een plaats ongeveer 3 uur ten zuiden van Sydney, waar ik op een WWOOF-farm ging werken. Voor degenen die dat niet weten: WWOOF staat voor Willing Workers On Organic Farms en is een wereldwijde organisatie waar allerlei hosts bij aangesloten zijn, veel boeren maar ook bijvoorbeeld duikcentra, surfverhuurbedrijven, bed&breakfasts, enz. Zodra je lid wordt van WWOOF krijg je een boek met alle host-gegevens van Australie, waaruit je een host kan zoeken die je wel wat lijkt. Vervolgens bel je die op of je kan komen, en spreek je af voor hoe lang. Je werkt ongeveer 4 tot 5 uur per dag in ruil voor kost en inwoning.

In Goulburn heb ik eerst een nacht in een hotelletje geslapen, boven een of ander paardenrace-gokcentrum. Goulburn by night doet echt aan als een of ander verlaten wildweststadje. De volgende ochtend werd ik opgehaald door Mike, die me naar de Yurt Farm bracht. Yurts zijn ronde houten huisjes, en Mike heeft een fabriek waar ze die dingen bouwen. Op de farm aangekomen moest ik eerst een redelijke cultuurshock verwerken: het leek een of andere hippie-plaats waar de tijd jaren heeft stilgestaan. Erg milieubewust; zonnepanelen, douchen met water uit de creek (bruin en ruikt naar aarde....), gefilterd regenwater als drinkwater (stel je niet teveel voor bij het filteren; dit kwam neer op een theezeefje), alles werd gerecycled, eigen groentetuin, enz. Ik verbleef samen met 2 andere WWOOF-ers, Suhee (koreaans) en Lu (Engels), in The Old Farmhouse. Mike woonde samen met zijn Nederlandse vriendin (echt niet te ontlopen, die nederlanders...) en hun 2 dochtertjes in een huis ernaast en dan waren er nog tal van andere personen die op de meest onverwachte momenten ineens tevoorschijn kwamen. Echt een bijzondere verzameling van mensen: Mike was 60, Judith 30, Mike's zoon Josh was 21 en had een relatie met Kiek, een nederlandse die 35 was. Dan was er nog Ivan, een of ander type die in een goudkleurige camper leeft en er tal van doemtheorieen op na houdt hoe de aarde binnen nu en 10 jaar zal vergaan en altijd een pet droeg waardoor hij op Pieter Post leek. Verder Dave: had ooit een eigen farm maar was nu gescheiden van zijn vrouw en woonde daarom ergens op de farm in een oude Yurt. Verder woonden Janell en Dave (andere Dave) met hun kinderen op de farm en daarnaast woonden er ergens nog 2 Andrews. Best verwarrend allemaal in het begin. Op ongeveer 20 minuten loopafstand van ons huis lag de Yurt Village, een soort Teletubbie Land van allemaal gekleurde Yurts met een meerje met kano's, allerlei boomschommels, een kabelbaan, kampvuurplaatsen, echt een droom voor elk kind volgens mij! Daar werden kampen voor kinderen georganiseerd, waar de kids allerlei dingen leerden zoals koeien melken, paardrijden, kampvuur maken, broodjes bakken boven het kampvuur, autobanden verwisselen, vissen, etc. Het assortiment van dieren op de farm was zeer groot, het was een soort uit de hand gelopen kinderboerderij: 500 schapen, een paar melkkoeien, een paar Schotse Hooglanders, een stuk of 10 paarden, ganzen, kippen, een pauw, honden, geiten, lama's (jawel; ik heb voor het eerst in mijn leven een lama uitgelaten) en alpaca's (een klein neefje van de lama). Op woensdag begon het eerste kamp, een schoolkamp met 25 kinderen van 10 jaar oud, wat tot vrijdag duurde. Zaterdag en zondag was er nog een scoutingkamp. Die dagen waren we dus vooral druk met de kinderen, en daarna meer met de beesten. Echt de ideale combinatie voor mij natuurlijk! Het was zo fantastisch en relaxed, en vooral met Lu heb ik heel erg veel lol gehad. Maar er moest natuurlijk ook gewerkt worden, nou ja gewerkt.... De kinderen leren hoe ze meel kunnen maken en broodjes op het kampvuur kunnen maken, ze allemaal een rondje laten paardrijden, een beetje helpen met koken, spook spelen tijdens de griezeltocht..... het is maar wat je werken noemt. Ik begon de dag standaard met het melken van de koe, echt een relaxed begin van je dag moet ik zeggen. We konden in onze vrije tijd zoveel paardrijden als we wilden; ik had mijn eigen echte cowboypaard die behalve fantastisch te rijden was, ook nog eens heel goed in veedrijven was. We hebben schapen gedreven te paard, een aantal koeien naar de andere kant van de farm gebracht, echt een klus, want Lu's paard was zo sloom, daar kon je niet veel van verwachten, dus ik reed constant heen en weer om het hele zooitje bij elkaar te houden en de goede kant op te drijven, maar wel zo fantastisch om te doen! 's Middags gingen we meestal gewoon rijden, heel mooi en ontelbaar veel kangaroes gezien (en 4 giftige Red Back Spiders toen we een ochtend moesten onkruid wieden in de groententuin...). Verder mochten we een keer mee met Dave in zijn Landrover voor een echte 4WD-tour. Echt, ik wist eens dat een auto zo steil omhoog kon! Supereng, maar wel heel gaaf! De avonden brachten we door bij de open haard (ja.....het was koud.....) met trivial pursuit, zingen, lezen of een wilde discussie met Ivan dat de aarde NIET vergaat binnen 15 jaar. 

En de tweede babykangaroe kwam op mijn pad..... Toen ik dinsdag met Lu aan het rijden was vonden we een kleine kangaroe, nou ja, klein, ongeveer 40 kilo, die geen kracht meer in haar achterpoten had. Echt heel zielig. Naar de farm gebracht en haar daar zo goed mogelijk verzorgd, hopend dat het maar iets tijdelijks was. Echt niet te geloven hoe snel een wild dier tam kan worden! In het begin gromde ze als ze me aan hoorde komen, maar na een dag at ze al uit mijn hand en likte mijn vingers. Maar helaas zat er totaal geen verbetering in haar achterbenen en heb ik haar donderdagavond af moeten laten schieten. Snik.....

Maar buiten dat dus echt 2 fantastische weken achter de rug! Nu ben ik weer in Sydney voor het weekend, en ik word hier echt gek! Al die mensen en drukte, en het schone geordende hostel, het contrast is gewoon TE groot met de hippieboerderij en het afgelegen leven op een farm. Maar... zondag gaan we hier naar de Lion King, dus daar heb ik wel zin in! En op maandag vertrek ik met Olivia in onze camper naar Melbourne, dus dat wordt denk ik helemaal top! Nou, dat was mijn lange verhaal, ik hoop dat het niet te saai was! Ik hoop dat het goed gaat met iedereen in Nederland, tot mails!

Liefs Kim

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer