Grote omweg

Lieve allemaal,

Onze Wicked Camper is inmiddels weer ingeleverd en inmiddels ben ik na een omweg opnieuw in Melbourne aangekomen. Vanaf Lakes Entrance zijn we naar Raymond Island geweest, waar de grootste populatie van koala's in het wild te vinden is. Maar liefst 4 koala's gezien (wel een stijve nek van al dat omhoog kijken in de bomen.....)! Echt zo grappig om ze in het wild te zien, het lijkt net of iemand allemaal pluche teddyberen in de bomen heeft gezet. Superlief! Daarna zijn we naar het Nationaal Park Wilsons Promontory geweest. Echt fantastisch. 2 Dagen gewandeld door eucalyptusbos, regenwoud, moeras en over kliffen en strand, ik blijf me verbazen hoe afwisselend de natuur hier is. Vooral Squeaky Beach, waar het zand onder je voeten piept omdat het zo fijn is, was erg mooi. Olivia had de eerste dag geen zin om te gaan wandelen, dus alleen op stap, en gezellig met een aantal mensen gekletst. Ik kreeg zelfs een uitnodiging voor een kerstdiner in Melbourne! Mooi meegenomen dus. En ik heb mijn eerste possums gezien! Die scharrelden 's nachts gezellig rond over de camping.

Na Wilsons Prom zijn we doorgereden naar Phillips Island waar ik een cruise naar Seals' Rocks heb gemaakt. Dit is een rotseiland wat echt compleet bedekt is met een stuk of 6000 zeehonden. Dat zijn er echt heel erg veel kan ik je vertellen! Het water rondom het eiland was 1 grote zeehonden-speeltuin, die aan alle kanten rond de boot speelden. 's Avonds zijn we naar de Pinguin Parade geweest. Ze hebben daar namelijk een strand waar elke avond honderden Little Pinguins uit de zee komen om over het strand naar hun nesten in de duinen te wandelen. Dit is een grote touristische attractie, dus natuurlijk is het dan commercieel, maar ik was toch wel verbaasd dat we konden kiezen uit de Tribune, de Boardwalk of de Skybox om dit te kunnen zien! Natuurlijk de goedkoopste optie genomen als echte backpacker, en het was echt zo gaaf! Sommigen kwamen op een halve meter afstand voorbij wandelen, dus je kon ze supergoed zien. Pinguins zijn echt de komischte beesten die ik ken! Sommigen waren zo volgegeten dat ze elke paar meter voorover op hun buik rolden en dan weer moeizaam overeind tuimelden (kan je overeind tuimelen? geen idee, maar zo zag het er in ieder geval uit). De volgende dag waren we van plan om te gaan surfen en fietsen, maar het regende en er waren geen golven, dus hebben we de hele dag maar een beetje van dorpje naar dorpje gereden. Op donderdagochtend hebben we afscheid van onze trouwe vierbander genomen en zijn op weg naar ons hostel in Melbourne gegaan. Ik kon terugkijken op tweeeneenhalve week vol met heel veel mooie natuur en leuke dingen, maar tussen mij en Olivia liep het steeds minder helaas. Volgens mij had zij het echt helemaal niet naar haar zin, maar als ik er naar vroeg zei ze dat er niks aan de hand was. Groot raadsel, en erg jammer. Vanaf het moment dat we in het hostel kwamen (we zaten op dezelfde kamer) verminderde ze de communicatie van toch al weinig naar een absoluut minimum, waarbij zelfs gedag zeggen al teveel gevraagd leek. Echt heel raar. En toen was het daar voor het eerst in mijn leven: heimwee. Echt, wat voelde ik me kut (sorry voor het taalgebruik). Wilde gewoon alleen nog maar naar huis, naar al die mensen die wel gezellig doen en gedag zeggen... Ik voelde me zo extreem alleen en zo ver weg van nederland en alles wat vetrouwd voor me is. Ik had ook gewoon geen energie meer om nieuwe plannen te maken en iets nieuws te ondernemen. Wilde me gewoon even thuis voelen. Dus de telefoon gepakt, de Yurtfarm in Goulburn gebeld (die waar ze die kinderkampen enzo organiseerden) en gevraagd of ik alsjeblieft terug mocht komen, ook al ligt die farm 800 kilometer terug in de richting waar ik net vandaan kwam. De trein voor zondag geboekt en toen toch maar het beste van het weekend proberen te maken. Dat lukte gelukkig aardig. 's Avonds wezen stappen met 2 gezellige Schotse homo's, een Engels, Noorweegs en Canadees meisje. Erg gezellig en kwam in de eerste bar waar we binnen liepen ook nog een jongen tegen die ik nog van mijn groep van Travel Active ken. Al met al een goeie therapie tegen het eenzaamheidsgevoel! Zaterdag een beetje in de stad rondgekeken en 's avonds lekker wezen dansen met dezelfde club als de dag ervoor. Zondagochtend heb ik de trein gepakt. Gedag gezegd tegen Olivia, en gezegd dat ik niet weet wat ze me kwalijk neemt, maar dat ik het in ieder geval jammer vind dat het zo gelopen is, waarop zij antwoorde dat ze me niks kwamlijk nam. Blijft het voor mij echt een raadsel waarom je dan zo asociaal moet doen (ik zal niet in details treden, maar jullie moeten me maar gewoon geloven), maar goed.

's Middags kwam ik aan op de farm, en had echt het gevoel dat ik thuis kwam. Suhee en Lu (de andere twee WWOOF-ers die ik daar had leren kennen) waren er allebei nog steeds en een aantal dikke knuffels later was ik echt heel blij dat ik hier terug ben gegaan. Inmiddels waren er nog 3 WWOOFers bijgekomen, 1 Nederlander en 2 Engelsen. Supergezellige week gehad met alle mensen daar en weer mijn hart op kunnen halen met alle beesten. De eerste dag meteen een kip met een gebroken poot, de melkkoe had mastitis en een big met longontsteking, dus ik kon me meteen nuttig maken. Alleen de big heb ik helaas niet kunnen redden, maar de autopsie was erg interessant moet ik zeggen. Verder werd er een tweeling bij een koe geboren, die het tot 3 keer toe presteerden om hun moeder kwijt te raken. In totaal hebben we zo'n zeven uur lopen zoeken, maar inmiddels staat het hele gezin veilig in een stalletje. Elke dag een paar uur paardgereden, alleen de koeien gedreven, samen met Mike de lama's geschoren (doe je ook niet elke dag), echt mijn plekkie! Zondag toch de trein terug naar Melbourne genomen, om hier een baantje te zoeken voor 4 weken ofzo. Daarna wil ik dan nog naar Tasmanie en dan ga ik, voor ik in februari van Sydney naar Nieuw-Zeeland vlieg, nog een week of twee terug naar de Yurtfarm. Nu dus op zoek naar werk.....

Sinterklaas is niet geheel aan me voorbijgegaan dankzij Martha die me een pakketje stuurde met een chocosint, een chocaladeletter en pepernoten! Echt super bedankt lieve Mart!!!!! Heb nog nooit zo van een zak pepernoten genoten!

Ik hoe jullie op de hoogte!

Liefs Kim

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer